سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

313

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بين الظاهر ، و نفس الأمر تبعا للرواية و هي ضعيفة مقطوعة ، و فيها ما ذكره . مسائل متفرقه كتاب عتق شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : چند مسئله متفرّقه بعنوان ملحقات كتاب عتق در اينجا ذكر مىشوند : الف : اگر به كسى كه بعضى از بنده‌هايش را آزاد نموده بگويد : آيا عبيد خود را آزاد كردى ؟ و وى در جواب بگويد : بلى . غير از آنچه آزاد نموده ديگرى آزاد نمىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : اگر چه در سؤال از معتق عبارت [ ءاعتقتهم ] يعنى ءاعتقت عبيدك به صيغه عموم آمده چه آنكه عبيدك جمع مضاف بوده و در اصول مقرّر است كه اين كلمه مفاد عموم است ولى در عين حال وقتى معتق در جواب گفت : [ نعم ] تنها همان چند عبدى كه آزاد كرده محكوم به حريّت بوده و غير از آنها هيچيك از عبدها آزاد نيستند و دليل آن اينست كه : لفظ [ نعم ] كه معتق در جواب آورده كافى در عتق نميباشد زيرا عتق از ايقاعاتى است كه لفظ مخصوص و معيّنى دارد . و امّا اينكه حكم به آزادى آنهائيكه قبلا آزاد كرده از اينجهت مىشود كه آنها را با صيغه معيّن و معتبر قبلا آزاد كرده بود نه اينكه حكم بحريّت آنها ناشى از گفتن كلمه [ نعم ] باشد . سپس شارح ( ره ) مىفرماين :